6 Ocak 2020
12,483 Mesaj
28,116 Tepki
0 Çözüm
555
İlk Mesaj
100 Mesaj
500 Mesaj
1k Mesaj
5K Mesaj
Merhaba arkadaşlar böyle bir konu yok sanırım, ben açayım dedim.
Sigaraya geç denilebilecek bir yaşta 17 yaşında başladım. Babası gümrükçü olan arkadaş evden sigara çalar bana verirdi, ben de odamda saklardım. Gel zaman git zaman geceleri yatmadan 1 tane içmeye başladım baş dönmesi falan güzel gelince öyle devam etti. Şekilcilik veya özentilikten başlamadım. 5 yıl aynı ortamda çalıştığım, hâlâ beni görünce aa sen sigara içiyor muydun diye soran var. Utanırım yani sokakta yürürken ulu orta içmem. Neyse.
İçme alışkanlığım çoğu kişi gibi bir şeylerden sonra olarak gelişti. Bir şeyi beklerken, işten idmandan çıkınca, yemekten sonra, kahveyle, çayla. Bunlarla beraber rutine bağladı.
Bırakma isteğim biraz maddi külfet, biraz sağlık, biraz da kendime yakıştırmadığımdan ileri geldi. Bir yandan güzel bir kahvenin yanında ne tüttürücem diye kara kara düşünürken, diğer yandan 60 65 yaşında vücut sapasağlamken yayılan 4. derece bir akciğer kanserinden yatalak hale geldiğimde, bok vardı o kahvenin yanında içtiğim sigarada diye pişmanlık duymak istemediğimi kavradım. Tabi hiçbir şeyin garantisi yok da işte anladınız ne demek istediğimi. Sigaranın getirdiği sabahları zor uyanma, kötü koku, akciğer kapasitesinin düşmesi, hemoglobinin yükselmesi yanı kanın taşıdığı oksijen miktarı kapasitesinin azalması vs de etken oldu. Ayrıca sigara kanalıyla baştakilere yedikleri boklar için her gün ödenek sağlamak istemiyorum.
İki hafta önce sigarayı bıraktırma hattını arayıp devlet hastanesinden gün aldım. Bu sırada telefondaki kadın bana telkinde bulunmaya başladığında sözünü kesip direk hastaneye gitmek istediğimi, telkinle başaracak kadar güçlü olmadığımı söyledim. Randevu aldım geçen hafta gittim. Doktorla görüştüm, benden ekg ve kan tahlili istedi. Onları yaptırdım ertesi hafta götürdüm, değerler iyi ilaca başlamamızda bir sakınca yok dedi. Halbuki ilk gidişimdeki yaptığı testte depresyon karamsarlıkla ilgili puanımın yüksek çıktığını söyleyip kararsız kalmıştı çünkü bu ilaç biraz depresif hale sokuyormuş. Neyse işte ikinci gidişimde unuttu herhalde.
Champix adlı ilacı dayadı bana uzun lafın kısası. Kullananınız vardır. Yarın sabah başlıyorum, 4 haftalık bir ilaç. İlaç kutusunun içinde 2 adet kutu var birinde 1-2 diğerinde 3-4 haftalar için yazıyor falan. Bir hafta ilaçla sigaraya devam, ikinci hafta bir sigara bırakma günü belirleyip bırakın dedi. Yılbaşından sonraki günü belirledim ben de. 2 Ocak sabahı kahvaltıdan sonra 2 bardak türk kahvesiyle 3-4 sigara çakıp atıcam bu boku hayatımdan umarım.
İlacı kullananlar ilacın işe yaradığını fakat kimi ilaç bitince canının tekrar sigara istediğini, kimi de bıraktığını fakat 4-5 ay sonra arkadaştan bir tane aldım falan diye yeniden başladığını anlatıyor. Ben de yarından itibaren gün gün süreci anlatmaya çalışacağım. Umarım bırakmak isteyen herkes bir gün bırakır.
Sigaraya geç denilebilecek bir yaşta 17 yaşında başladım. Babası gümrükçü olan arkadaş evden sigara çalar bana verirdi, ben de odamda saklardım. Gel zaman git zaman geceleri yatmadan 1 tane içmeye başladım baş dönmesi falan güzel gelince öyle devam etti. Şekilcilik veya özentilikten başlamadım. 5 yıl aynı ortamda çalıştığım, hâlâ beni görünce aa sen sigara içiyor muydun diye soran var. Utanırım yani sokakta yürürken ulu orta içmem. Neyse.
İçme alışkanlığım çoğu kişi gibi bir şeylerden sonra olarak gelişti. Bir şeyi beklerken, işten idmandan çıkınca, yemekten sonra, kahveyle, çayla. Bunlarla beraber rutine bağladı.
Bırakma isteğim biraz maddi külfet, biraz sağlık, biraz da kendime yakıştırmadığımdan ileri geldi. Bir yandan güzel bir kahvenin yanında ne tüttürücem diye kara kara düşünürken, diğer yandan 60 65 yaşında vücut sapasağlamken yayılan 4. derece bir akciğer kanserinden yatalak hale geldiğimde, bok vardı o kahvenin yanında içtiğim sigarada diye pişmanlık duymak istemediğimi kavradım. Tabi hiçbir şeyin garantisi yok da işte anladınız ne demek istediğimi. Sigaranın getirdiği sabahları zor uyanma, kötü koku, akciğer kapasitesinin düşmesi, hemoglobinin yükselmesi yanı kanın taşıdığı oksijen miktarı kapasitesinin azalması vs de etken oldu. Ayrıca sigara kanalıyla baştakilere yedikleri boklar için her gün ödenek sağlamak istemiyorum.
İki hafta önce sigarayı bıraktırma hattını arayıp devlet hastanesinden gün aldım. Bu sırada telefondaki kadın bana telkinde bulunmaya başladığında sözünü kesip direk hastaneye gitmek istediğimi, telkinle başaracak kadar güçlü olmadığımı söyledim. Randevu aldım geçen hafta gittim. Doktorla görüştüm, benden ekg ve kan tahlili istedi. Onları yaptırdım ertesi hafta götürdüm, değerler iyi ilaca başlamamızda bir sakınca yok dedi. Halbuki ilk gidişimdeki yaptığı testte depresyon karamsarlıkla ilgili puanımın yüksek çıktığını söyleyip kararsız kalmıştı çünkü bu ilaç biraz depresif hale sokuyormuş. Neyse işte ikinci gidişimde unuttu herhalde.
Champix adlı ilacı dayadı bana uzun lafın kısası. Kullananınız vardır. Yarın sabah başlıyorum, 4 haftalık bir ilaç. İlaç kutusunun içinde 2 adet kutu var birinde 1-2 diğerinde 3-4 haftalar için yazıyor falan. Bir hafta ilaçla sigaraya devam, ikinci hafta bir sigara bırakma günü belirleyip bırakın dedi. Yılbaşından sonraki günü belirledim ben de. 2 Ocak sabahı kahvaltıdan sonra 2 bardak türk kahvesiyle 3-4 sigara çakıp atıcam bu boku hayatımdan umarım.
İlacı kullananlar ilacın işe yaradığını fakat kimi ilaç bitince canının tekrar sigara istediğini, kimi de bıraktığını fakat 4-5 ay sonra arkadaştan bir tane aldım falan diye yeniden başladığını anlatıyor. Ben de yarından itibaren gün gün süreci anlatmaya çalışacağım. Umarım bırakmak isteyen herkes bir gün bırakır.
