Genel Makale, Yazı Paylaşım Alanı...

[Guest]

Geddes’in 200’den fazla otoriter ülke üzerine yaptığı istatiksel çalışmaya göre bu fırsat tek adam rejimi tesis olduktan sonraki ilk 20 yıl içinde en yüksek seviyeye çıkıyor. Yolsuzluk skandalları, ekonomik krizler ve benzeri yıpranmalarla 20 yılın sonunda iktidar değişimi ihtimali yükseliyor. Fakat eğer bu sürede iktidar değişikliği gerçekleşmezse, değişim ihtimali 20 yıldan sonra hızla düşmeye başlıyor. Bundan sonra bu ihtimal ancak bir 15 sene daha sonra, yani iktidarın 35. senesinden sonra, “tek adam” siyasete devam edemeyecek yaşa geldiğinde, tekrar yükselmeye başlıyor. [3] Bu sebeple iktidar değişimi için iktidarın 20 yıl eşiğini aşmaması son derece kritik.

O halde diyebiliriz ki, 2023 seçimlerinin Türkiye’de iktidar değişimi açısından kritik bir eşik olduğu görüşü istatistiksel olarak da destek buluyor. Ve siyaset teorisi bir kez daha bu değişimin yalnız iktidarın yıpranmasıyla değil muhalefetin becerisiyle olabileceğini hatırlatıyor.

Arınç ya da iç çatlaklar: Tek adam rejimleri nasıl sona erer? - Yetkin Report

AKP’nin sonu, çözülerek mi gelecektir? Sorunun cevabı, yüksek olasılıkla hayır. Tek adam iktidarları çoğunlukl böyle bitmez. Biraz açalım.

yetkinreport.com

Becerikli muhalife bile gerek kalmayabilir diyemiyorum maalesef çünkü her seçim aynı edebiyat

 

[bombaci20]

MÜTHİŞ TESPİT
Popülist İslamcı Erdoğan, eğitim ve kültürle tabana yayılmak istenen Cumhuriyet modernleşmesini tersine çevirmek istedi, tabanındaki kasaba muhafazakarlığını bir norm olarak tüm ülkeye empoze etmeye girişti. O bunu yaptıkça kırsal muhafazakâr tabanın Erdoğan hayranlığı daha da arttı. Çünkü kendi değerleri Türkiye’ye hâkim kılınmak isteniyordu.

Kadri Gürsel'in "Reisçilerin kriz toleransı nereye kadar?" başlıklı yazısı

AYRINTILAR halktv.com.tr'DE

halktv.com.tr

 

[bombaci20]

AK Parti, bir yandan "çılgın projeler" ile egemen sınıfların çıkarlarını maksimize ederken, diğer yandan ise hem merkez sağ seçmeni İslamize etmiş hem de iktidarda kalması için bu fay hatlarının taraflarından hangisine ihtiyaç varsa onun temsilcilerini iktidarın nimetlerinden hukuki sınırları da aşabilecek bir konforla faydalandırarak bu fay hatlarını iyice keskinleştirmiştir.

Dr. Onur Alp Yılmaz | Türkiye'de merkezin yeniden inşa ihtimali: İYİP'in merkez siyasete açılımı

Türkiye'de uzunca bir süredir İYİP'in merkeze yürümesinin faziletlerini anlatan anlamlı bir tartışma yürütülüyor. Bu tartışmalara ben de bir yazıyla katılmak istiyorum. Türkiye toplumu, deprem biliminden bir kavram ödünç almak gerekirse toplumsal fay hatları güçlü bir toplum. Elbette bunun...

www.indyturk.com

 

[bombaci20]

Belli çevreler için önümüzdeki dönemin büyük projesi muhtemelen Büyük Sağ Parti’yi (BSP) kurmaktır. BSP, Türkiye’de öteden beri ‘özlenen’, aranan iki (buçuk) partili sistem düşüncesini de muhtemelen akıllara getirmektedir. BSP Türkiye’deki sağı, CHP Türkiye’deki solu temsil edecektir o modelde. Ama unutulan unsur, en son 1990’ların başında telaffuz edilen modelin bugün kolay kolay işletilemeyeceğidir. İşlemesinin önündeki en büyük ‘engel’ (siyasal) İslamdır. Eğer BSP o kesimi içinde eritebilecekse ve zamanında DP ve AP’nin yaptığı gibi kapsayacaksa, içerecekse olabilir. Ama olmayacağı aynı modelin ANAP döneminde işlememesinden bellidir. O kadar böyledir ki, ANAP’a karşı şiddetle direnen RP, 1995 seçimlerinden birinci parti çıkmayı başarmış ve sonrasında da Türkiye’de İslamcı Sağın iktidarını kurmuştur.

Gene de öyle bir modelin hiçbir şansı yoktur denemez. Nasıl denebilir ki? Model, büyük ihtimalle seçimden sonra İyi Parti aracılığıyla devreye sokulacaktır. MHP’nin seçimde alacağı sonuca göre (ki, büyük olasılıkla partinin sonunu getirecek bir sonuç gerçekleşecektir) İP o kesimin tek partisi olacak, Davutoğlu ve Babacan kendileri için ek bir gelecek görmediklerinden işte o belirttiğim şekilde AP ve DP’nin içerdiği şekilde İslamın temsilcisi olarak bu blokta yer alacaktır. Muhtemelen İmamoğlu’nun kişiliğinde somutlaştırılacak Batılı, laikçi ve radikal milliyetçilikten nispeten uzak durur gibi görünen profil BSP’nin itici gücü olacaktır. Soldan çok kentli, elit, ‘beyaz’, Batıcı, laikçi çevrelerde karşılık bulan, sağ kültürü bilen, o dokudan gelen (‘Müslüman’ manasındaki) İmamoğlu’nun o plandaki şansının Akşener’den daha bile fazla olduğu öne sürülebilir.

Herakleitos, panta rhei diyordu, her şey akar. İslamcı sağ da akıyor ve diğer ideolojilerden de daha büyük bir hızla akıyor. SP-RP kendi içinde yenilikçiler aracılığıyla Akpartiyi çıkardı. Şimdi Akparti bölündü, Davutoğlu ve Babacan ekipleri öne çıktı. Babacan’ın genel yaklaşımıyla daha yenilikçi, Davutoğlu’nun daha gelenekçi olduğu görülüyor. Gelecek Babacan üstünden şekillenecek, Davutoğlu ‘arkaik’ ve haddinden fazla romantik İslamcı bir geçmişin temsilcisi olarak dışlanacaktır. Batının da o yöndeki gelişmeleri destekleyeceği bellidir.

Yükleniyor…

www.politikyol.com