D
DREAMER
Guest
Rogozov, Antartika'da kutup üssü inşaatında görevli olan onlarca görevliden biriydi. Apandisitiyle ilgili bir problemler yaşıyordu ama oradan hastaneye gitmesi imkansızdı.
29 Nisan 1961 tarihinde günlüğüne şöyle yazdı: "Sanırım apandisit iltihabım var. Ama bu konuda sessizliğimi sürdürüyor hatta gülümsüyorum, neden arkadaşlarımı korkutayım ki? Kimin yardımı olabilir?" Ancak kısa süre sonra güçsüzleşti ve durumu ciddileşmeye başladı. Karnının üst kısmında keskin ağrı hissediyordu.
Rogozov un ağrıları dayalanımaz hale geldi yaşayabilmek için tek çarenin ameliyat olduğunu biliyordu. Ya da apandisiti patlayacaktı, ki bu durum ölümüne neden olurdu. Kar fırtınası nedeniyle Rusya'ya uçmak söz konusu bile değildi, tekne yolculuğundan da kurtulamazdı. Yeni inşa edilen istasyondaki tek doktor kendisiydi. 1 gün sonra yani 30 Nisan'da, belirtiler dayanılmaz bir hal aldığında harekete geçmesi gerektiğini anladı. Ateşi yükseliyordu, sık sık kusuyordu ve her zamanki gibi ağrısı vardı.
Bir anda kendi kendini ameliyat ewtmeyi düşündü ve arkadaşlarına söyledi. Aralarından birkaçını araç gereçlerini kendisine uzatmaları, lambayı konumlandırmaları ve ne yaptığını görebilmesi için aynayı tutmaları için asistan olarak görevlendirdi. Ekibine kendi hazırladığı ilacı nasıl enjekte edilmesi gerektiğini ve bilincini kaybettiğinde nasıl suni solunum yapılacağını anlattı. Sonra ellerini cerrahi yıkamayla dezenfekte etmelerini sağladı ve onlara lastik eldivenler verdi
O gece saat 02.00'de, karın duvarına ağrı kesici enjekte etti. 15 dakika sonra 10-12 cm boyutunda bir kesi yaptı ve başladı. Ekibin de yardımıyla operasyon tamamlandıktan sonra sadece uyku hapları aldı. 4 gün antibiyotik aldıktan sonra iyileşmeye başladı ve 5. günde ateşi normale döndü. 1 hafta sonra dikişlerini aldı.
29 Nisan 1961 tarihinde günlüğüne şöyle yazdı: "Sanırım apandisit iltihabım var. Ama bu konuda sessizliğimi sürdürüyor hatta gülümsüyorum, neden arkadaşlarımı korkutayım ki? Kimin yardımı olabilir?" Ancak kısa süre sonra güçsüzleşti ve durumu ciddileşmeye başladı. Karnının üst kısmında keskin ağrı hissediyordu.
Rogozov un ağrıları dayalanımaz hale geldi yaşayabilmek için tek çarenin ameliyat olduğunu biliyordu. Ya da apandisiti patlayacaktı, ki bu durum ölümüne neden olurdu. Kar fırtınası nedeniyle Rusya'ya uçmak söz konusu bile değildi, tekne yolculuğundan da kurtulamazdı. Yeni inşa edilen istasyondaki tek doktor kendisiydi. 1 gün sonra yani 30 Nisan'da, belirtiler dayanılmaz bir hal aldığında harekete geçmesi gerektiğini anladı. Ateşi yükseliyordu, sık sık kusuyordu ve her zamanki gibi ağrısı vardı.
Bir anda kendi kendini ameliyat ewtmeyi düşündü ve arkadaşlarına söyledi. Aralarından birkaçını araç gereçlerini kendisine uzatmaları, lambayı konumlandırmaları ve ne yaptığını görebilmesi için aynayı tutmaları için asistan olarak görevlendirdi. Ekibine kendi hazırladığı ilacı nasıl enjekte edilmesi gerektiğini ve bilincini kaybettiğinde nasıl suni solunum yapılacağını anlattı. Sonra ellerini cerrahi yıkamayla dezenfekte etmelerini sağladı ve onlara lastik eldivenler verdi
O gece saat 02.00'de, karın duvarına ağrı kesici enjekte etti. 15 dakika sonra 10-12 cm boyutunda bir kesi yaptı ve başladı. Ekibin de yardımıyla operasyon tamamlandıktan sonra sadece uyku hapları aldı. 4 gün antibiyotik aldıktan sonra iyileşmeye başladı ve 5. günde ateşi normale döndü. 1 hafta sonra dikişlerini aldı.
